91 van de 388 Nederlandse gemeenten hebben in 2017 te kampen gehad met een daling van het aantal inwoners. De meeste van deze gemeenten liggen aan de rand van Nederland. De relatief grootste inwonersgroei vond plaats in enkele kleinere gemeenten rondom de vier grote steden. Dit meldt het CBS op basis van voorlopige cijfers over de eerste elf maanden van 2017.
91 van de 388 Nederlandse gemeenten hebben in 2017 te kampen gehad met een daling van het aantal inwoners. De meeste van deze gemeenten liggen aan de rand van Nederland. De relatief grootste inwonersgroei vond plaats in enkele kleinere gemeenten rondom de vier grote steden. Dit meldt het CBS op basis van voorlopige cijfers over de eerste elf maanden van 2017.
Hoewel de bevolking in 2017 met 100.000 inwoners vrijwel net zo hard groeide als in 2016, waren er vorig jaar meer gemeenten met een bevolkingskrimp dan het jaar ervoor. De 91 krimpgemeenten van dit jaar verloren gezamenlijk ongeveer 7.500 duizend inwoners. De 297 groeigemeenten kregen er gezamenlijk 108.500 duizend inwoners bij.
Krimpgemeenten
De krimpgemeenten zijn vooral in de drie noordelijke provincies, Limburg, Zeeland en de Achterhoek te vinden. Het gaat hierbij hoofdzakelijk om kleinere gemeenten. Net als in 2016 groeide de bevolking in de meeste Randstedelijke gemeenten. Amsterdam kreeg er met ruim 11.500 de meeste nieuwe inwoners bij. De hoofdstad wordt gevolgd door Den Haag, Utrecht, Rotterdam, Almere, Eindhoven, Nijmegen en Tilburg.
Gemeenten met bevolkingsgroei
Ten opzichte van het aantal inwoners groeide de bevolking het sterkst in Blaricum. Ook andere kleinere gemeenten rond de grote steden groeiden relatief hard in 2017. Dit geldt bijvoorbeeld voor Diemen, Bloemendaal, Waddinxveen, Hendrik-Ido-Ambacht, Beemster, Weesp, Haarlemmerliede en Spaarnwoude, Pijnacker-Nootdorp en Rijswijk. Veel van deze gemeenten groeien als gevolg van suburbanisatie vanuit de grote steden. Vooral het aantal jonge gezinnen dat wegtrekt uit de grote steden is in de afgelopen jaren gestegen.
Buiten de Randstad valt op dat niet alleen het gebied tussen Meppel en de Veluwe (grofweg langs de A28), maar ook Noord-Brabant veel bevolkingsgroei kent. Daar groeiden niet alleen Breda, Tilburg, Eindhoven en Den Bosch, maar ook veel kleinere gemeenten in de omgeving.
Migratie
De bevolkingsgroei van 100.000 inwoners komt voor ruim vier vijfde deel door buitenlandse migratie. Hoewel nog niet alle gegevens voor het jaar 2017 zijn verwerkt, gaat het CBS ervan uit dat zich ongeveer 82.000 meer mensen in Nederland vestigden dan er vertrokken. De immigratie kwam met 233.000 personen net iets hoger uit dan in 2016, terwijl de emigratie met 151.000 iets lager uitviel. De samenstelling van de migratiestroom is wel veranderd, zo waren er in 2017 minder asielmigranten en meer arbeids- en studiemigranten in Nederland dan het jaar ervoor.
Natuurlijke aanwas
Een veel kleiner deel van de bevolkingsgroei, bijna een vijfde, is afkomstig van natuurlijke aanwas (geboorte minus sterfte). Deze is al een aantal jaren laag. De eerste ramingen wijzen op een verdere daling: verwacht wordt dat in 2017 uiteindelijk 19.000 meer kinderen geboren werden dan er mensen overleden. Het jaar daarvoor waren dat er nog 24.000. In het eerste kwartaal van 2017 was er zelfs een periode sprake van krimp: het aantal sterfgevallen lag toen 2.000 hoger dan het aantal geboorten.
Voor de komende jaren verwacht het CBS dat de bevolking van Nederland nog doorgroeit, zowel door natuurlijke aanwas als door migratie. Over vijf jaar, in januari 2023, zal de bevolking volgens de CBS-prognose uitkomen op 17,5 miljoen mensen. Hier zitten wel onzekerheidsmarges omheen: er is een kans dat het inwonertal dan wat lager of juist wat hoger ligt.
Bron: CBS
