Ik constateer in mijn praktijk dat van de vijf huizen in dezelfde straat er vier al jaren niet verkocht worden, en de vijfde wel omdat hij veel lager geprijsd is. Ofwel: er zit lucht in de markt. Ook het renteverlies op een huis dat al drie jaar te koop staat, geeft aan dat de prijs te hoog is.
Minder winst
Die lucht gaat er pas uit als de verkopers met hun prijs zakken. Dat betekent minder winst voor de verkopers, winst die er de afgelopen jaren gratis bij is gekomen. Voor een aantal verkopers betekent dit afscheid nemen van een huis met een restschuld. Mijns inziens is dit een overkomelijk iets.
Minder risico
Voor de kopers van die lager geprijsde huizen betekent dit dat ze een huis tegen een reële prijs kopen en voor de financierende banken betekent het dat ze minder risico lopen. Die zijn dus beiden niet de dupe. Een ramp voor het hele land zal dit echt niet opleveren. Voor velen in de branche is het echter wel een inconvenient truth!
Kunstmatig vastgesteld
Hypotheekbanken, projectontwikkelaars, gemeenten, makelaars en de belastingdienst: zij hebben er belang bij dat de prijzen niet exorbitant dalen. Zij hebben de prijzen van huizen min of meer kunstmatig vastgesteld. Projectontwikkelaars kochten een oud klooster of een oude school, berekenden dat een gemiddeld tweeverdienersstel zo’n 300.000 euro kon lenen en boden de appartementjes die ze in het complex bouwden voor die prijs aan.
Vrees
De banken op hun beurt financierden dat. Zo bepaalden zij de prijs en tevens hun winstmarges. Banken deinzen er nu voor terug om huizen te verkopen van mensen die hun rente niet kunnen betalen. Zij vrezen lage opbrengsten en de noodzaak om hun goedgevulde stroppenpotten aan te spreken. Tevens zijn ze bang dat door dalende huizenprijzen nog pregnanter blijkt dat veel woningbezit te hoog gefinancierd is en dat leningen gedekt zijn door een onderpand dat minder waard is geworden.
